Tanışmayı büyük bir ayrıcalık saydığım başka bir insan yoktur... Yalın ve esinleyici diliyle felsefenin üzerinde dolaşan bulutları o dağıtmıştır. Büyük öğretmen ünvanını biri gerçekten hak ediyorsa, bu yalnızca Krishnamurti olabilir.
Henry Miller

Gizli, kuşkulu, karmaşık, kitaba bağlı ve tutsak edici her şeye karşı duran bir isim: Krishnamurti. İşte günümüzde gerçekliğin ustası olarak adlandırılabilecek bir insan. O tek başına bir adam.
Henry Miller

Bence Krishnamurti'de mucizevi bir giz var. O göründüğünden farklı değil -- O özgür bir insan.
Francis Hackett

Doğu maneviyatıyla ilk doğrudan ilişkilerimden birisi 1968 yılının sonlarında J. Krishnamurti ile karşılaşmam sonucunda gerçekleşti. Krishnamurti, Santa Cruz California Üniversitesi'ne bir dizi konferans vermek üzere geldiği zaman 73 yaşındaydı ve insanı şok eden bir görünüşü vardı. Belirgin Hintli özellikleri, esmer teni ile düzgünce taranmış beyaz saçları arasındaki zıtlık, zarif Avrupai giysileri, onurlu siması, tane tane ve akıcı olmayan İngilizcesi, nihayet -hepsinden önce- konsantrasyonunun kesafeti ve bütün hal ve tavırları beni tepeden tırnağa büyülemişti. O zamanlar Castaneda'nın Don Juan'ın Öğretileri henüz yayınlanmıştı ve ben Krishnamurti'yi gördüğüm zaman onun görünüşünü efsanevi Yaqui bilgesinin görünüşüne benzetmekten kendimi alamamıştım.

Krishnamurti'nin fiziksel görünüşü ve karizmasının etkisi, sözleriyle daha da derinleşiyor ve artıyordu. Krishnamurti, her türlü manevi otoriteyi ve gelenekleri reddeden son derece orijinal bir düşünürdü. Öğretileri Budizme ya da geleneksel Doğu düşüncesinin diğer herhangi bir dalına ait terimleri asla kullanmıyordu. Kendisine biçtiği misyon oldukça ağırdı -dili ve aklı, konuklarını dilin ve aklın ötesine götürebilmek amacıyla kullanmak- ve bunun için seçtiği yol da son derece etkileyiciydi.
Fritjof Capra