- Orhan Veli, şiirleri ders kitaplarında yer aldığı için adı en çok bilinen şairler arasındadır. Adı biliniyor ama, tanındığını söyleyemeyiz. Çünkü, çıkardığı Yaprak gazetesinde ezanın Türkçe okunmasından vazgeçilmesine karşı yazılar yazan bir şair olduğu okullarda öğretilmez nedense! Bu yüzden kitabına "Kanık'sadığım biri" adını koyman çok hoşuma gitti. Bu ilk kitabın bir şairin nasıl bir duyarlıkla ele alınması gerektiğini gözler önüne seriyor. Orhan Veli'yi kanıksamaya ve onun için bir kitap yazmaya nasıl karar verdin?

- Öncelikle şunu eklemek istiyorum; bir ders kitabına şiirinin alınmış olmasına getirilen eleştirilere şu yanıtı verir Orhan Veli: "Okul kitabına girmenin benim için hoş bir şey olmadığını da ilave edeyim. Okul kitabındaki yazımın öğrenci için ne kadar sevimsiz bir şey olduğunu kendi öğrencilik hayatımdan bilirim. Yazılarımı okuyacak olanların onları bir zorlamayla değil, arzu ile okumalarını isterim."

Orhan Veli'yi ilk kez yirmi yıl kadar önce, ilkokul sıralarında okudum. Geçen zaman içinde şiirlerini okumakla kalmayıp hayatını da araştırdım ve yıllar geçtikçe biriken öykülerin çoğalmasıyla da kitabımın kırtı ortaya çıktı. Orhan Veli için hazırlanan kitapların hepsi neredeyse birbirinin aynısıdır. Asıl yazılması gerekenler o dönem yaşayan insanların anılarında kalmıştı. Benim yaptığım da o insanların yazdıklarını bir araya getirmek oldu. Bu yüzden kitabın bir değil, birçok yazarı var diyebilirim.

Rakı şişesinde balık

- Orhan Veli tuğlanın değil, tuğlalardan oluşan mimarinin güzel olduğunu söyler. Sen de kitabında bir mimari oluşturdun tuğlalardan. Dediğin gibi, Orhan Veli için yapılmış çalışmalar birbirine çok benziyor. Bu benzerlik biraz da şairler, yazarlar üstüne bir iki laf yuvarlamaya kalkanların yeterli eğime sahip olamayışlarından kaynaklanmıyor mu?

- Sanırım onlar genellikle yaptıklarını bir iş olarak gördüklerinden, içlerinde iyi niyet olsa bile ortaya çıkanlar yetersiz kaldı. Ne var ki; Orhan Veli gibi rakı şişesinde balık olmayı düşleyen bir şairi konu alacak kitap yalnızca masa başında hazırlanamaz. Elbette ki benim çalışmam sırasında da kütüphaneler gezildi, dergiler tarandı, onu tanıyanlarla konuşuldu, ama aynı zamanda Orhan Veli'nin adını taşıyan sokaklarda ve parklarda dolaşıldı; bestelenmiş şiirleri araştırıldı; yürümeyi çok sevdiği için Taksim'den Aşiyan'a kadar çantada şarap, elde onun şiirleri yağmur altında bile yüründü.

- Bu farklı çalışmanın sonucunda ortaya çıkan kitabını hazırlarken, bir pusula var mıydı elinde?

- Sait Faik Orhan Veli'nin ölümünden 3 yıl sonra şunları yazmış:
"Onu her yıl anmaktan bir fayda çıkmaz gibi geliyor bana. Genç şair ve eleştirmeciler onun için birkaç kitap yazsalar çok yerinde olur. Aradan bir on sene geçsin, kıymeti daha çok anlaşılacak gibime geliyor. Her sene anmak, onu biraz aktüel yapıyor ve yaşayan şairlerin kıymeti ile kıymetlendiriyoruz. Halbuki aramızdan ayrılan şairi başka türlü kıymetlendirmek gerekir. Düşmanlıkları ve kıskançlıkları üstüne çekmek lazım. O kavgaların ve kıskançlıkların ötesindedir. Bir genç şair eleştirmecinin onu uzun uzun, seve seve bize anlatmasını bekliyorum."

Her ne kadar ben her sene onun için, ölüm yıldönümünde Taksim'den mezarı başına kadar yürüyerek Sait Faik'in "her sene anmak, onu biraz aktüel yapıyor" deyişine katılmadığımı göstersem de, bu kitapla sanırım biraz da olsa onun istediği gibi bir çalışma çıkardım. "Keşke Sait Faik de görebilseydi" demekten başka bir şey gelmiyor elden. Benim için şüphe götürmez bir gerçek şu ki "Kanık'sadığım bir Orhan Veli daha uzun bir kitap olabilirdi, ama seve seve anlattım her öğrendiğimi."

1 2 3